تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨١
الْحَسَدُ وَ الظَّنُّ.
قِيلَ فَما نَصْنَعُ؟ قالَ: إِذا تَطَيَّرْتَ فَامْضِ وَ إِذا حَسَدْتَ فَلاتَبْغِ وَ إِذا ظَنَنْتَ فَلاتُحَقِّق:
«سه چيز است كه هيچ كس از آن سالم نمىماند (و وسوسههاى آن در درون قلبِ غالب اشخاص پيدا مىشود) فال بد و حسد و سوء ظن.
عرض كردند: پس چه كنيم؟
فرمود: هنگامى كه فال بد زدى اعتنا مكن و بگذر و هنگامى كه حسد در دلت پيدا شد، عملًا كارى بر طبق آن انجام مده و هنگامى كه سوء ظن پيدا كردى آن را ناديده بگير». «١»
عجيب اين است كه: موضوع فال نيك و بد، حتى در كشورهاى پيشرفته صنعتى و در ميان افراد به اصطلاح روشنفكر، و حتى نوابغ معروف وجود داشته و دارد، از جمله در ميان غربىها ردّ شدن از زير نردبان، افتادن نمكدان و هديه دادن چاقو به شدت به فال بد گرفته مىشود!
البته وجود فال نيك همان طور كه گفتيم مسأله مهمى نيست بلكه غالباً اثر مثبت دارد، ولى با عوامل فال بد هميشه بايد مبارزه كرد و آنها را از افكار دور ساخت و بهترين راه براى مبارزه با آن تقويت روح توكّل و اعتماد بر خدا در دلها است، همان طور كه در روايات اسلامى نيز به آن اشاره شده است.
***