تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٣
يعنى پس از پيروزى، دوران آزمايش شما شروع خواهد شد، آزمايش ملتى فاقد همه چيز كه در پرتو هدايت الهى همه چيز را پيدا كرده است.
اين تعبير ضمناً به اين مطلب اشعار دارد كه در آينده از بوته اين آزمايش خوب بيرون نخواهيد آمد، و شما هم به هنگام قدرت يافتن همچون ديگران دست به ظلم و فساد خواهيد زد.
در روايتى كه در كتاب «كافى» از امام باقر عليه السلام نقل شده چنين مىخوانيم:
وَجَدْنا فِي كِتابِ عَلِيٍّ عليه السلام انَّ الأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ أَنَا وَ أَهْلُ بَيْتِيَ الَّذِينَ أَوْرَثَنَا اللَّهُ الأَرْضَ وَ نَحْنُ الْمُتَّقُونَ:
«در كتاب على عليه السلام چنين يافتيم كه پس از تلاوت آيه أَنَّ الأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها ... فرمود: من و اهلبيتم همان كسانى هستيم كه خداوند زمين را به ما منتقل ساخته و مائيم پرهيزگاران». «١»
اشاره به اين كه: حكمى كه در اين آيه ذكر شده است، يك حكم و يك قانون عمومى است و هم اكنون نيز زمين در واقع از آن پرهيزگاران است.
***