تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٣
١٠٣ ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى بِآياتِنا إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَظَلَمُوا بِها فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدينَ
١٠٤ وَ قالَ مُوسى يا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمينَ
١٠٥ حَقيقٌ عَلى أَنْ لاأَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَني إِسْرائيلَ
١٠٦ قالَ إِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِها إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقينَ
١٠٧ فَأَلْقى عَصاهُ فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبينٌ
١٠٨ وَ نَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِيَ بَيْضاءُ لِلنَّاظِرينَ
ترجمه:
١٠٣- سپس به دنبال آنها (پيامبران پيشين) موسى را با آيات خويش به سوى فرعون و اطرافيان او فرستاديم؛ اما آنها (با عدم پذيرش)، به آن (آيات) ظلم كردند. ببين عاقبت مفسدان چگونه بود!
١٠٤- و موسى گفت: «اى فرعون! من فرستادهاى از سوى پروردگار جهانيانم.
١٠٥- سزاوار است كه بر خدا جز حق نگويم. من دليل روشنى از پروردگارتان براى شما آوردهام؛ پس بنىاسرائيل را با من بفرست»!
١٠٦- (فرعون) گفت: «اگر نشانهاى آوردهاى، نشان بده اگر از راستگويانى»!
١٠٧- (موسى) عصاى خود را افكند؛ ناگهان اژدهاى آشكارى شد!
١٠٨- و دست خود را (از گريبان) بيرون آورد؛ سفيد (و درخشان) براى بينندگان بود!