١٤٦ وَ عَلَى الَّذينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذي ظُفُرٍ وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما إِلَّا ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما أَوِ الْحَوايا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَ إِنَّا لَصادِقُونَ
١٤٧ فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ رَبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ واسِعَةٍ وَ لايُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمينَ
ترجمه:
١٤٦- و بر يهوديان، هر حيوان ناخن‌دار (حيواناتى كه سم يكپارچه دارند) را حرام كرديم؛ و از گاو و گوسفند، پيه و چربيشان را بر آنان تحريم نموديم؛ مگر چربى‌هائى كه بر پشت آنها قرار دارد، و يا در دو طرف پهلوها، و يا آنها كه با استخوان آميخته است؛ اين را به خاطر ستمى كه مى‌كردند به آنها كيفر داديم؛ و ما راست مى‌گوئيم.
١٤٧- اگر تو را تكذيب كنند (و اين حقايق را نپذيرند)، به آنها بگو: «پروردگار شما، رحمت گسترده‌اى دارد؛ اما مجازات او هم از مجرمان دفع‌شدنى نيست! (و اگر ادامه دهيد كيفر شما حتمى است)».
تفسير:
محرمات بر يهود
در آيات قبل، حيوانات حرام، منحصر به چهار چيز شمرده شده بود اما در اين آيات، اشاره به قسمتى از محرمات بر يهود مى‌كند تا روشن شود، احكام مجهول و خرافى بت‌پرستان نه با آئين اسلام سازگار است و نه با آئين يهود، (و