تفسير:
سرنوشت دردناك قوم لوط
در اين آيات، قرآن، صحنه عبرت‌انگيز ديگرى از سرگذشت پيامبران را بازگو مى‌كند، و هدف آيات پيشين را تعقيب و تكميل مى‌نمايد، و آن سرگذشت پيامبر بزرگ خدا «لوط» عليه السلام و قوم او است.
اين ماجرا در چندين سوره قرآن از جمله سوره «هود»، «حجر»، «شعراء»، «انبياء»، «نمل» و «عنكبوت» آمده است.
در اينجا در ضمن پنج آيه، به فشرده گفتگوهاى لوط و قومش اشاره شده است و اين چنين بر مى‌آيد كه در اين سوره، تنها هدف اين بوده كه: عصاره‌اى از درگيرى‌هاى اين پيامبران و گفتگوهاى آنان با جمعيت‌هاى سركش، منعكس گردد، ولى شرح كامل سرگذشت آنان به سوره‌هاى ديگر قرآن موكول شده است، ما هم به خواست خداوند مشروح سرگذشت اين جمعيت را در سوره «هود» و «حجر» خواهيم آورد.
اكنون به تفسير آيات مورد بحث توجه كنيد.
در آيه نخست مى‌فرمايد: «به خاطر بياوريد لوط پيامبر را هنگامى كه به قوم خود گفت: آيا شما عمل زشت و ننگينى انجام مى‌دهيد كه احدى از جهانيان تا كنون مرتكب آن نشده است»؟! «وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمينَ».
اشاره به اين كه اين گناه، علاوه بر اين كه خود يك عمل زشت و فوق‌العاده ننگين است، قبل از شما در هيچ قوم و ملتى سابقه نداشته است، و اين، زشتى آن را چند برابر مى‌كند؛ زيرا پايه غلط و سنّت شوم و وسيله‌اى براى گناه ديگران در آينده نزديك و دور خواهد بود.