ترجمه:
٦٥- و به سوى قوم عاد، برادرشان «هود» را (فرستاديم)؛ گفت: «اى قوم من! (تنها) خدا را پرستش كنيد، كه جز او معبودى براى شما نيست! آيا پرهيزگارى پيشه نمى‌كنيد»؟!
٦٦- اشراف كافر قوم او گفتند: «ما تو را در سفاهت (و نادانى و سبك مغزى) مى‌بينيم، و ما مسلماً تو را از دروغگويان مى‌دانيم»!
٦٧- گفت: «اى قوم من! هيچ گونه سفاهتى در من نيست؛ ولى فرستاده‌اى از طرف پروردگار جهانيانم.
٦٨- رسالت‌هاى پروردگارم را به شما ابلاغ مى‌كنم؛ و من خيرخواه امينى براى شما هستم.
٦٩- آيا تعجب كرده‌ايد كه دستور آگاه كننده پروردگارتان به وسيله مردى از ميان شما به شما برسد تا (از مجازات الهى) بيمتان دهد؟! و به ياد آوريد هنگامى شما را جانشينان قوم نوح قرار داد؛ و شما را از جهت خلقت (جسمانى) گسترش (و قدرت) داد؛ پس نعمت‌هاى خدا را به ياد آوريد، شايد رستگار شويد»!
٧٠- گفتند: «آيا به سراغ ما آمده‌اى كه تنها خداى يگانه را بپرستيم، و آنچه را پدران ما مى‌پرستيدند، رها كنيم؟! پس اگر راست مى‌گوئى آنچه را (از بلا و عذاب الهى) به ما وعده مى‌دهى، بياور»!
٧١- گفت: «پليدى و غضب پروردگارتان، شما را فرا گرفته است! آيا با من در مورد نام‌هائى مجادله مى‌كنيد كه شما و پدرانتان (به عنوان معبود و خدا، بر بت‌ها) گذارده‌ايد، در حالى كه خداوند هيچ دليلى درباره آن نازل نكرده است؟! پس شما منتظر باشيد، من هم با شما انتظار مى‌كشم! (شما انتظار شكست من، و من انتظار عذاب الهى براى شما)»!
٧٢- سرانجام، او و كسانى را كه با او بودند، به رحمت خود نجات بخشيديم؛ و ريشه كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند و ايمان نياوردند، قطع كرديم!