حذر داشته گفت: «من از عذاب روز بزرگى بر شما مى‌ترسم» «إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظيمٍ».
منظور از مجازات روز بزرگ ممكن است همان طوفان معروف نوح عليه السلام باشد كه كمتر مجازاتى به عظمت و وسعت آن ديده شده است.
و نيز ممكن است اشاره به مجازات الهى در روز رستاخيز باشد؛ زيرا اين تعبير در قرآن مجيد در هر دو معنى به كار رفته است، در سوره «شعراء» آيه ١٨٩ مى‌خوانيم: «فَأَخَذَهُمْ عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَوْمٍ عَظيم»، اين آيه درباره مجازاتى است كه قوم شعيب بر اثر تبهكارى‌ها در همين جهان گرفتار آن شدند، و در سوره «مطففين» آيات ٤ و ٥ مى‌خوانيم: أَ لا يَظُنُّ أُولئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ* لِيَوْمٍ عَظيمٍ: «آيا اينها گمان نمى‌كنند كه براى روز بزرگى مبعوث خواهند شد». «١»
تعبير به «أَخافُ» (مى‌ترسم گرفتار چنين مجازاتى شويد) بعد از ذكر مسأله شرك در آيه مورد بحث، ممكن است به خاطر اين باشد كه نوح عليه السلام مى‌خواهد به آنها بگويد اگر يقين به چنين مجازاتى نداشته باشيد لااقل بيم آن هست، بنابراين، عقل اجازه نمى‌دهد با چنين احتمالى اين راه را بپيمائيد، و به استقبال چنين عذاب دردناكى بشتابيد.
***
ولى قوم نوح عليه السلام به جاى اين كه از دعوت اصلاحى اين پيامبر بزرگ كه توأم با نهايت خيرخواهى بود استقبال كنند، به آئين توحيد بپيوندند، و دست از ستم و فساد بردارند، جمعى از اشراف و ثروتمندانى كه منافع خود را با بيدارى مردم در خطر مى‌ديدند، و مذهب او را مانعى بر سر راه هوسرانى‌ها و هوسبازى‌هاى