اين طرز تفكر و مانند آن است.
***
در آيه بعد، به يكى از مهم‌ترين نعمت‌هائى كه خدا به بهشتيان ارزانى مى‌دارد، و مايه آرامش روح و جان آنها است اشاره كرده، مى‌فرمايد: «كينه‌ها، حسدها و دشمنى‌ها را از دل آنها بر مى‌كنيم» «وَ نَزَعْنا ما في‌ صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ».
«غِلّ» در اصل، به معنى نفوذ مخفيانه چيزى است، و به همين جهت به حسد و كينه و دشمنى كه به طرز مرموزى در جان انسان نفوذ مى‌كند «غِلّ» گفته مى‌شود، و اگر به رشوه نيز «غلول» مى‌گويند، به اين مناسبت است كه نفوذ مخفيانه براى انجام خيانتى مى‌باشد. «١»
در حقيقت يكى از بزرگ‌ترين ناراحتى‌هاى انسان‌ها در زندگى دنيا كه سرچشمه پيكارهاى وسيع اجتماعى مى‌شود، و علاوه بر خسارت‌هاى سنگين جانى و مالى آرامش روح را به كلى بر هم مى‌زند، همين «كينه‌توزى» و «حسد» است.
بسيارى را مى‌شناسيم كه در زندگى هيچ چيز كم ندارند، تنها رنج و عذاب اليم آنها حسد نسبت به وضع ديگران، و كينه‌توزى است كه زندگى مرفه آنها را عرصه تاخت و تاز لشكر اندوه و غم و فعاليت‌هاى خسته كننده بى‌دليل مى‌سازد.
بهشتيان به كلى از بدبختى‌هاى ناشى از اين گونه صفات بركنارند، نه كينه‌اى دارند، نه حسدى و نه عواقب شوم اين صفات زشت.
آنها با هم در نهايت دوستى و محبت و صفا و صميميت و آرامش زندگى مى‌كنند، همه از وضع خود راضيند، حتى آنها كه در مقامات پائينترى قرار دارند