تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٥
٣٨ قالَ ادْخُلُوا في أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الإِنْسِ فِي النَّارِ كُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَها حَتَّى إِذَا ادَّارَكُوا فيها جَميعاً قالَتْ أُخْراهُمْ لِا ولهُمْ رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ قالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَ لكِنْ لاتَعْلَمُونَ
٣٩ وَ قالَتْ أُولهُمْ لِا خْراهُمْ فَما كانَ لَكُمْ عَلَيْنا مِنْ فَضْلٍ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ
ترجمه:
٣٨- (خداوند به آنها) مىگويد: «در صف گروههاى مشابه خود از جنّ و انس- كه پيش از شما بودند- در آتش وارد شويد»! هر زمان كه گروهى وارد مىشوند، گروه ديگر را لعن مىكنند؛ تا همگى با ذلت در آن قرار گيرند. (در اين هنگام) گروه پيروان درباره پيشوايان خود مىگويند: «خداوندا! اينها بودند كه ما را گمراه ساختند؛ پس كيفر آنها را از آتش دو برابر كن»! مىفرمايد: «براى هر كدام (از شما) عذاب مضاعف است؛ ولى نمىدانيد»!
٣٩- و پيشوايان آنها به پيروان خود مىگويند: «شما امتيازى بر ما نداشتيد؛ پس بچشيد عذاب (الهى) را در برابر آنچه انجام مىداديد»!
تفسير:
درگيرى پيشوايان و پيروان گمراه در دوزخ!
در اين آيات، همچنان بيان سرنوشت شوم تكذيبكنندگان آيات خدا