تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٠
پيامبران ديگرى مبعوث شوند.
ولى اگر كمى به عقب برگرديم و آيات گذشته را كه از آفرينش آدم و سكونت او در بهشت و سپس رانده شدن او و همسرش از بهشت سخن مىفرمايد در نظر بگيريم و ملاحظه كنيم كه مخاطب در اين آيات مسلمانان نيستند، بلكه مجموع جامعه انسانى و تمامى فرزندان آدمند، پاسخ اين سخن روشن مىشود؛ زيرا شك نيست كه براى مجموعه فرزندان آدم رسولان زيادى آمدند كه نام عده قابل ملاحظهاى از آنها در قرآن آمده و نام عده ديگرى نيز در كتب تواريخ ثبت است.
اما برنامه اين عده از دينسازان اين است كه: براى اغفال مردم، آيات گذشته را به دست فراموشى مىسپارند و مخاطب در اين آيه را خصوص مسلمانان مىگيرند و از آن نتيجهگيرى مىكنند كه امكان آمدن رسولان ديگرى در كار است.
اين گونه سفسطهها سابقه بسيار دارد مخصوصاً در ميان اينها كه آيه يا جملهاى از يك آيه را از بقيه جدا مىكنند و قبل و بعد آن را ناديده مىگيرند و بر مفهومى كه تمايل دارند تطبيق مىدهند، هر چند ضد مفهوم واقعى آن باشد.
***