دادن برگ‌هاى (درختان) بهشتى بر خود، و پروردگارشان آنها را ندا داد كه: «آيا شما را از آن درخت نهى نكردم؟! و نگفتم كه شيطان براى شما دشمن آشكارى است»؟!
تفسير:
وسوسه‌هاى شيطانى در لباس‌هاى دلپذير
اين آيات، فصل ديگرى از سرگذشت آدم عليه السلام را بيان مى‌كند، نخست مى‌گويد: خداوند به آدم و همسرش (حوا) فرمود: «اى آدم! تو و همسرت در بهشت سكونت اختيار كنيد» «وَ يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ».
از اين جمله چنين استفاده مى‌شود كه: آدم عليه السلام و حوا در بدو خلقت در بهشت نبودند، سپس به سوى بهشت راهنمائى شدند، و همان طور كه در سوره «بقره» ذيل آيات مربوط به آفرينش آدم يادآور شديم، قرائن نشان مى‌دهد: اين بهشت، بهشت رستاخيز نبوده، بلكه چنان كه در احاديث اهل‌بيت عليهم السلام نيز وارد شده است «بهشت دنيا» يعنى باغ سرسبز و خرمى از باغ‌هاى اين جهان بوده كه انواع نعمت‌هاى پروردگار در آن فراهم بوده است. «١»
در اين هنگام، نخستين تكليف و امر و نهى پروردگار به اين صورت، صادر شد:
«شما از هر نقطه‌اى و از هر درختى از درختان بهشت كه مى‌خواهيد تناول كنيد، اما به اين درخت معين نزديك نشويد كه از ستمگران خواهيد بود» «فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَ لاتَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمينَ».
***
اما شيطان كه بر اثر سجده نكردن رانده درگاه خدا شده بود، و تصميم قاطع