استراحت در نيمروز است، و در اصل به معنى راحتى است، و لذا «پس گرفتن» جنسى كه فروخته شده «اقاله» ناميده مى‌شود؛ زيرا طرف را از نگرانى راحت مى‌كند.
و «بَيات» به معنى شبانه و شب هنگام است.
***
٢- دليل مجازات هنگام استراحت
اين كه در آيات فوق مى‌خوانيم مجازات پروردگار در دل شب يا به هنگام استراحت نيمروز، دامان آنها را مى‌گرفت، براى اين بوده است كه: طعم تلخ كيفر را بيشتر بچشند، و آرامش و آسايش آنها به كلى در هم ريخته شود، همان طور كه آرامش و آسايش ديگران را به هم ريخته بودند!، و به اين ترتيب كيفرشان متناسب گناهشان است.
***
٣- زمان اعتراف مجرمان
اين موضوع نيز به خوبى از آيه استفاده مى‌شود كه عموم اقوام مجرم و گنهكار، هنگامى كه گرفتار چنگال مجازات مى‌شدند و پرده‌هاى غفلت و غرور از مقابل چشمانشان كنار مى‌رفت، همگى به گناه خود اعتراف مى‌كردند.
ولى اعترافى كه سودى به حال آنها نداشت؛ زيرا يك نوع اعتراف «اجبارى و اضطرارى» بود كه حتى مغرورترين افراد خود را از آن ناگزير مى‌بينند.
و به تعبير ديگر: اين بيدارى يك نوع بيدارى كاذب، زودگذر و بى‌اثر است كه كمترين نشانه‌اى از انقلاب روحى در آن نيست و به همين دليل هيچ گونه نتيجه‌اى براى آنها نخواهد داشت.
البته اگر اين واقعيت را در حال اختيار اظهار مى‌داشتند دليل بر انقلاب