سپس روى سخن را به عموم مردم كرده مى‌فرمايد: «از آنچه از طرف پروردگارتان بر شما نازل شده است، پيروى كنيد» «اتَّبِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ».
و به اين ترتيب، سخن از پيامبر صلى الله عليه و آله و مأموريت و رسالت او شروع مى‌شود، و به وظيفه مردم منتهى مى‌گردد.
و براى تأكيد اضافه مى‌كند: «از فرمان غير خداوند پيروى نكنيد و از انتخاب ولىّ و سرپرستى جز او، خوددارى نمائيد» «وَ لاتَتَّبِعُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ».
اما چون آنها كه به تمام معنى در برابر حق تسليم‌اند و از تذكرات، متذكر مى‌گردند كم‌اند، در پايان آيه مى‌فرمايد: «كمتر متذكر مى‌شويد» «قَليلًا ما تَذَكَّرُونَ».
از اين آيه ضمناً استفاده مى‌شود كه انسان بر سر دو راهى است:
يا پذيرش «ولايت» و رهبرى خداوند،
و يا داخل شدن در «ولايت» ديگران.
اگر مسير اول را قبول كند، «ولىّ» او تنها خدا است.
اما اگر تحت ولايت ديگران قرار گيرد، هر روز بايد بار كسى را بر دوش گيرد و ارباب تازه‌اى انتخاب كند، كلمه «أَوْلِياء» كه جمع «ولىّ» است، اشاره به همين معنى است.
***