بحث‌هاى مشروحى داشتيم، و در اينجا به يكى ديگر از تفسيرهائى كه در اين زمينه جلب توجه مى‌كند براى تكميل بحث، اشاره مى‌كنيم و آن اين كه:
ممكن است: يكى از اهداف اين حروف، جلب توجه شنوندگان، و دعوت آنها به سكوت و استماع بوده باشد؛ زيرا ذكر اين حروف در آغاز سخن، مطلب عجيب و نوظهورى در نظر عرب بود، و حس كنجكاوى او را برمى‌انگيخت، و در نتيجه به دنباله آن نيز گوش فرا مى‌داد و اتفاقاً غالب سوره‌هائى كه با حروف مقطعه شروع مى‌شود سوره‌هائى است كه در «مكّه» نازل شده است و مى‌دانيم:
مسلمانان در آنجا در اقليت بودند و دشمنان لجوج و سرسخت، حتى حاضر نبودند، به سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله گوش فرا دهند- سهل است-،
گاهى آن چنان سر و صدا و غوغا به راه مى‌انداختند، كه صداى پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان آنها گم مى‌شد، كه در بعضى از آيات قرآن (مانند آيه ٢٦ سوره «فصلت») به اين مطلب اشاره شده است.
و نيز در بعضى از روايات كه از طرق اهل‌بيت عليهم السلام رسيده مى‌خوانيم: اين حروف رموز و اشاراتى است به نام‌هاى خداوند، مثلًا «المص» در سوره مورد بحث اشاره به: أَنَا اللَّهُ الْمُقْتَدِرُ الصَّادِقُ: «من خداوند تواناى راستگو هستم» «١» مى‌باشد.
و به اين ترتيب، هر يك از حروف چهارگانه شكل اختصارى يكى از نام‌هاى خدا است.
موضوع جانشين ساختن اشكال اختصارى به جاى اشكال مفصل كلمات،