تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٦
٣١ أَ لَمْتَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ لِيُرِيَكُمْ مِنْ آياتِهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ
٣٢ وَ إِذا غَشِيَهُمْ مَوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ
ترجمه:
٣١- آيا نديدى كشتىها در درياها، و به (بركت) نعمت او حركت مىكنند تا بخشى از آياتش را به شما نشان دهد؟! در اينها نشانههائى است براى كسانى كه شكيبا و شكرگزارند!
٣٢- و هنگامى كه (در سفر دريا) موجى همچون ابرها آنان را بپوشاند (بالاى سرشان قرار گيرد)، خدا را با اخلاص مىخوانند، اما وقتى آنها را به خشكى رساند و نجات داد، بعضى راه اعتدال را پيش مىگيرند (در حالى كه بعضى ديگر راه كفر را پيش مىگيرند) ولى آيات ما را هيچ كس جز پيمانشكنان ناسپاس انكار نمىكنند.
تفسير:
در گرداب بلا!
باز در دو آيه مورد بحث، سخن از نعمتهاى خدا و دلائل توحيد در آفاق و انفس است.
در نخستين آيه، سخن از «دليل نظم» به ميان مىآيد، و در دومين آيه سخن از «توحيد فطرى» است و مجموعاً بحثهائى را كه در آيات قبل آمد، تكميل