پاسخ آن نيز در دو مورد با يكديگر شباهت دارد. «١»
ضمناً، توجه به اين نكته نيز لازم است كه: در پاره‌اى از آيات قرآن، «توفى» و «قبض ارواح» به خداوند نسبت داده شده: اللَّهُ يَتَوَفَّى الأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها: «خداوند جانها را به هنگام مرگ مى‌گيرد». «٢»
و در بعضى، به مجموعه‌اى از فرشتگان: الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ ...: «آنها كه فرشتگان قبض روحشان مى‌كنند در حالى كه به خود ستم كرده‌اند ...». «٣»
و در آيات مورد بحث، قبض ارواح به «ملك الموت» (فرشته مرگ) نسبت داده شده است.
ولى در ميان اين تعبيرات، هيچگونه منافاتى نيست «ملك الموت» معنى جنس را دارد و به همه فرشتگان اطلاق مى‌شود، و يا اشاره به رئيس و بزرگتر آنها است، و از آنجا كه همه به فرمان خدا قبض روح مى‌كنند، به خدا نيز نسبت داده شده است.
***
پس از آن وضع همين مجرمان كافر و منكران معاد را كه در قيامت با مشاهده صحنه‌هاى مختلف آن، از گذشته خود سخت نادم و پشيمان مى‌شوند، چنين مجسم كرده مى‌گويد: «اگر ببينى مجرمان را هنگامى كه در پيشگاه پروردگارشان