١- منظور از «امانت» الهى چيست؟
٢- عرضه داشتن آنها بر آسمان و زمين و كوه‌ها چه معنى دارد؟
٣- چرا و چگونه، اين موجودات از حمل اين امانت ابا كردند؟
٤- چگونه انسان حامل اين بار امانت شد؟
٥- چرا و چگونه او «ظلوم» و «جهول» بود؟!.
در مورد «امانت» تفسيرهاى مختلفى ذكر شده، از جمله:
منظور از «امانت»، «ولايت الهيه» و كمال صفت عبوديت است كه از طريق معرفت و عمل صالح حاصل مى‌شود.
منظور، صفتِ «اختيار و آزادى اراده» است كه انسان را از ساير موجودات ممتاز مى‌كند.
مقصود «عقل» است كه، ملاك تكليف و مناط ثواب و عقاب است.
منظور، «اعضاء پيكر انسان» است: چشم امانت الهى است كه بايد آن را حفظ كرد، و در طريق گناه مصرف ننمود، گوش، دست، پا و زبان هر كدام امانتهاى ديگرى هستند كه حفظ آنها واجب است.
منظور، «امانت‌هائى است كه مردم از يكديگر مى‌گيرند» و وفاى به عهدهاست.
مقصود، «معرفة اللَّه» است.
منظور، «واجبات و تكاليف الهى» همچون نماز و روزه و حج است.
اما با كمى دقت، روشن مى‌شود كه اين تفسيرهاى مختلف، با هم متضاد نيستند بلكه مى‌توان بعضى را در بعضى ديگر ادغام كرد، بعضى به گوشه‌اى از مطلب نظر افكنده و بعضى به تمام.
براى به دست آوردن پاسخ جامع، بايد نظرى به انسان بيفكنيم، ببينيم او