***
٣- موضع نيرومند مسلمين
از تهديدهاى شديد و پر قدرت آيات فوق، به خوبى استفاده مى‌شود كه:
بعد از خاتمه يافتن ماجراى «بنى قريظه» و ريشه كن شدن اين گروه از دشمنان خطرناك داخلى، موقعيت مسلمانان در «مدينه» كاملًا تثبيت شد، تنها مخالفتها از ناحيه منافقانى انجام مى‌گرفت كه به صورت ناشناس در صفوف مسلمين بودند، و يا جمعى از اوباش و هرزگان، و شايعه‌پراكنان.
پيامبر صلى الله عليه و آله نيز از موضع قدرت با آنها برخورد كرد، و به آنان شديداً اخطار نمود كه، اگر دست از سمپاشى‌ها و توطئه‌ها بر ندارند، با يك هجوم و حمله حسابشان يكسره خواهد شد، و همين برخورد قاطعانه، و كاملًا جدى و حساب شده، اثر خود را كرد.
***
٤- ريشه كن كردن ماده فساد
آيا آنچه در آيات فوق براى ريشه كن كردن مفاسدى همچون توطئه‌هاى منافقان، و مزاحمت مستمر نسبت به نواميس مسلمانان، و مفسده‌جوئى شايعه پراكنان، آمده است، در ساير اعصار و قرون و براى حكومتهاى اسلامى نيز مجاز است؟
كمتر كسى از مفسران، در اين زمينه بحثى به ميان آورده است، ولى به نظر مى‌رسد: اين حكم، مانند ساير احكام اسلامى اختصاص به زمان و مكان و اشخاصى نداشته باشد.
اگر به راستى سمپاشى و توطئه از حد بگذرد، و به صورت يك جريان در آيد، و جامعه اسلامى را با خطرات جدى روبرو سازد، چه مانعى دارد كه