به هر حال، اين تعبير نشان مى‌دهد كه: جاهليت ديگرى همچون جاهليت عرب در پيش است كه ما امروز در عصر خود، آثار اين پيشگوئى قرآن در دنياى متمدن مادى را مى‌بينيم.
ولى مفسران، پيشين نظر به اين كه، چنين امرى را پيش بينى نمى‌كردند، براى تفسير اين كلمه، به زحمت افتاده بودند، لذا «جاهليت اولى‌» را به فاصله ميان «آدم و نوح»، و يا فاصله ميان عصر «داود و سليمان» كه زنان با پيراهنهاى بدن‌نما بيرون مى‌آمدند، تفسير كرده‌اند، تا جاهليت قبل از اسلام را «جاهليت ثانيه» بدانند!.
ولى، چنان كه گفتيم، نيازى به اين سخنان نيست، بلكه ظاهر اين است «جاهليت اولى‌» همان جاهليت قبل از اسلام است كه در جاى ديگر قرآن نيز به آن اشاره شده است (سوره «آل عمران»، آيه ١٥٤ و سوره «مائده»، آيه ٥٠ و سوره «فتح»، آيه ٢٦) و «جاهليت ثانيه»، جاهليتى است كه بعداً پيدا خواهد شد (همچون عصر ما) شرح بيشتر اين موضوع را در بحث نكات خواهيم داد.
بالاخره، دستور «چهارم» و «پنجم» و «ششم» را به اين صورت بيان مى‌فرمايد: «شما زنان پيامبر نماز را بر پا داريد، زكات را اداء كنيد، و خدا و رسولش را اطاعت نمائيد» «وَ أَقِمْنَ الصَّلاةَ وَ آتِينَ الزَّكاةَ وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ».
اگر در ميان عبادات، روى نماز و زكات، تكيه مى‌كند به خاطر آنست كه:
نماز، مهمترين راه ارتباط و پيوند با خالق است، و زكات هم در عين اين كه عبادت بزرگى است، پيوند محكمى با خلق خدا محسوب مى‌شود.
و اما جمله «أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ» يك حكم كلى است كه تمام برنامه‌هاى الهى را فرا مى‌گيرد.
اين دستورات سه گانه نيز نشان مى‌دهد كه، احكام فوق، مخصوص به زنان