تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٤

٣٩ الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لايَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ حَسِيباً
ترجمه:
٣٩- (پيامبران پيشين) كسانى بودند كه تبليغ رسالتهاى الهى مى‌كردند و (تنها) از او مى‌ترسيدند، و از هيچ كس جز خدا بيم نداشتند، و همين بس كه خداوند حسابگر (و پاداش دهنده اعمال آنها) است!
تفسير:
مبلغان راستين كيانند؟
نخستين آيه مورد بحث- به تناسب بحثى كه در آخرين آيه از آيات پيشين، درباره پيامبر گذشته بود- به يكى از مهمترين برنامه‌هاى عمومى انبياء اشاره كرده، مى‌فرمايد: «پيامبران پيشين كسانى بودند كه، تبليغ رسالتهاى الهى مى‌كردند و از او مى‌ترسيدند، و از هيچ كس جز خدا واهمه نداشتند» «الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لايَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ».
تو نيز در تبليغ رسالتهاى پروردگار، نبايد كمترين وحشتى از كسى داشته باشى، هنگامى كه به تو دستور مى‌دهد: يك سنت غلط جاهلى را در زمينه ازدواج با همسر مطلقه فرزند خوانده، در هم بشكن، و با «زينب» همسر مطلقه «زيد» ازدواج كن، هرگز نبايد در انجام اين وظيفه، كمترين نگرانى از ناحيه گفتگوى اين و آن، به خود راه دهى كه اين سنتِ همگى پيامبران است.
اصولًا كار پيامبران در بسيارى از مراحل، شكستن اين گونه سنتها است و