فِى الْقُرْآنِ، الَّا صَلوةَ اللَّيْلِ، فَانَّ اللَّهَ عَزَّ اسْمُهُ لَمْ‌يُبَيِّنْ ثَوابَها لِعِظَمِ خَطَرِها، قالَ: فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِىَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ:
«هيچ عمل نيكى نيست، مگر اين كه: ثواب روشنى در قرآن براى آن بيان شده، مگر نماز شب كه خداوند بزرگ، ثواب آن را به خاطر اهميت آن روشن نساخته، لذا فرموده است: هيچ كس نمى‌داند چه ثواب‌هائى كه مايه روشنائى چشمان است براى آنها نهفته شده است». «١»
ولى از همه اينها گذشته، به طورى كه قبلًا نيز اشاره كرده‌ايم، عالم قيامت عالمى است فوق العاده گسترده‌تر از اين جهان، و حتى گسترده‌تر از زندگى دنيا، در برابر زندگى جنين در شكم مادر، و اصولًا براى ما محبوسان در چهار ديوار دنيا ابعادش قابل درك نيست، و براى كسى قابل تصور نمى‌باشد.
ما تنها سخنى از آن، مى‌شنويم و شبحى از دور مى‌بينيم، اما تا درك و ديد آن جهانى پيدا نكنيم، درك اهميت آن براى ما ممكن نيست، همان گونه كه براى طفل در شكم مادر- به فرض كه عقل و هوش كامل مى‌داشت- درك نعمت‌هاى اين دنيا غير ممكن است.
همين تعبير، در مورد شهيدان راه خدا آمده است كه: وقتى شهيد روى زمين قرار مى‌گيرد، زمين مى‌گويد: آفرين بر روح پاكيزه‌اى كه از بدن پاكيزه‌اى پرواز مى‌كند، بشارت باد بر تو: «انَّ لَكَ ما لا عَيْنٌ رَأَتْ، وَ لا أُذُنٌ سَمِعَتْ، وَ لا خَطَرَ عَلى‌ قَلْبِ بَشَرٍ»!. «٢»

***
آيه بعد، مقايسه‌اى را كه در آيات گذشته بود، به طور صريح‌تر روشن