تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٦
اين نكته نيز، قابل توجه است كه جمله «أَعَدَّ» (آماده كرده است) با فعل ماضى، بيانى است براى قطعى بودن اين اجر و پاداش و عدم وجود تخلف، و يا اشارهاى به اين كه بهشت و نعمتهايش از هم اكنون براى مؤمنان آماده است.
***
نكته:
مساوات مرد و زن در پيشگاه خدا
گاه، بعضى چنين تصور مىكنند كه: اسلام كفه سنگين شخصيت را براى مردان قرار داده، و زنان در برنامه اسلام، چندان جائى ندارند، شايد منشأ اشتباه آنها پارهاى از تفاوتهاى حقوقى است كه هر كدام دليل و فلسفه خاصى دارد.
ولى، بدون شك قطع نظر از اين گونه تفاوتها كه ارتباط با موقعيت اجتماعى و شرائط طبيعى آنها دارد هيچگونه فرقى از نظر جنبههاى انسانى و مقامات معنوى ميان زن و مرد در برنامههاى اسلام وجود ندارد.
آيه فوق، دليل روشنى براى اين واقعيت است زيرا به هنگام بيان ويژگيهاى مؤمنان، و اساسىترين مسائل اعتقادى، و اخلاقى، و عملى، زن و مرد را در كنار يكديگر، همچون دو كفه يك ترازو، قرار مىدهد، و براى هر دو پاداشى يكسان، بدون كمترين تفاوت قائل مىشود.
به تعبير ديگر، تفاوت جسمى مرد و زن را همچون تفاوت روحى آنها نمىتوان انكار كرد، و بديهى است كه اين تفاوت، براى ادامه نظام جامعه انسانى ضرورى است و آثار و پيامدهائى در بعضى از قوانين حقوقى زن و مرد ايجاد مىكند، ولى اسلام هرگز شخصيت انسانى زن را- همچون جمعى از روحانيين مسيحى در قرون پيشين- زير سؤال نمىبرد، كه آيا زن واقعاً انسان است و آيا روح انسانى دارد يا نه؟!، نه تنها زير سؤال نمىبرد بلكه هيچگونه تفاوتى از نظر