كَانَ مِنْهُ، وَ كَانَ مِنْ رُفَقَاءِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله وَ أَهْلِ بَيْتِهِ:
«هر كس سوره سجده را در هر شب جمعه بخواند، خداوند نامه اعمال او را به دست راست او مى‌دهد، و گذشته او را مى‌بخشد، و از دوستان محمّد صلى الله عليه و آله و اهلبيتش عليهم السلام خواهد بود». «١»
از آنجا كه در اين سوره بحثهاى گسترده‌اى از مبدأ و معاد، و مجازاتهاى مجرمان در روز رستاخيز، و درسهاى هشدار دهنده‌اى مربوط به مؤمنان و كافران آمده است، بدون شك تلاوت آن،- ولى تلاوتى كه سرچشمه انديشه، و انديشه‌اى كه مبدأ تصميم‌گيرى و حركت بوده باشد،- مى‌تواند آن چنان انسان را بسازد كه مشمول اين همه فضيلت و افتخار گردد، و اثر بيدار كننده‌اش همچون احياء شب قدر و نتيجه‌اش قرار گرفتن در صف اصحاب اليمين، و رسيدن به افتخار دوستى پيامبر و آلش عليهم السلام گردد.
***
محتواى سوره سجده
اين سوره، به حكم آن كه از سوره‌هاى «مكّى» است خطوط اصلى سوره‌هاى مكّى يعنى بحث از «مبدأ»، «معاد»، «بشارت» و «انذار» را قويّاً تعقيب مى‌نمايد، و روى هم رفته در آن چند بخش جلب توجه مى‌كند:
١- قبل از هر چيز، سخن از عظمت قرآن، و نزول آن از سوى پروردگار عالميان، و نفى اتهامات دشمنان از آن است.
٢- بحثى پيرامون نشانه‌هاى خداوند در آسمان و زمين، و تدبير اين جهان دارد.
٣- بحث ديگرى پيرامون آفرينش انسان از «خاك» و «آب نطفه» و «روح