٩ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً وَ جُنُوداً لَمْ‌تَرَوْها وَ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيراً
١٠ إِذْ جاؤُكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَ مِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَ إِذْ زاغَتِ الأَبْصارُ وَ بَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَناجِرَ وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا
١١ هُنالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَ زُلْزِلُوا زِلْزالًا شَدِيداً
ترجمه:
٩- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! نعمت خدا را بر خود به ياد آوريد آن گاه كه لشكرهايى به سراغ شما آمدند؛ ولى ما طوفان سختى بر آنان فرستاديم و لشكريانى كه آنها را نمى‌ديديد؛ و خداوند هميشه به آنچه انجام مى‌دهيد بينا بوده است.
١٠- (به خاطر بياوريد) زمانى را كه آنها از طرف بالا و پائين (شهر) بر شما وارد شدند (و مدينه را محاصره كردند) و زمانى را كه چشمها از شدت وحشت خيره شده، و جانها به لب رسيده بود، و گمانهاى گوناگون بدى به خدا مى‌برديد.
١١- آنجا بود كه مؤمنان آزمايش شدند و تكان سختى خوردند!
تفسير:
آزمايش بزرگ الهى، در ميدان احزاب
اين آيات و چندين آيه بعد از آن، كه مجموعاً هفده آيه را تشكيل مى‌دهد پيرامون يكى از بزرگترين آزمونهاى الهى در مورد «مؤمنان» و «منافقان» و