«هميشه در آن خواهند ماند» «خالِدِينَ فِيها».
«اين وعده مسلّم الهى است، وعده‌اى تخلف‌ناپذير» «وَعْدَ اللَّه حَقّاً».
و خداوند نه وعده دروغين مى‌دهد، و نه از وفاى به وعده‌هاى خود، عاجز است؛ چرا كه «او عزيز و قدرتمند، و حكيم و آگاه است» «وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ».
اين نكته قابل دقت است كه: در مورد مستكبران، «عذاب» به صورت مفرد ذكر شده، و در مورد مؤمنان صالح العمل، «جنّات» به صورت جمع؛ چرا كه رحمت خدا همواره بر غضبش پيشى گرفته.
تأكيد بر خلود و وعده حق الهى، نيز تأكيدى بر همين فزونى «رحمت» بر «غضب» است.
«نَعِيْم» كه از ماده «نعمت» است، معنى گسترده‌اى دارد كه همه انواع نعمت‌هاى مادى و معنوى را شامل مى‌شود، حتى نعمت‌هائى كه براى ما محبوسان زندان تن در اين دنيا قابل درك نيست «راغب» در «مفردات» مى‌گويد: «نَعِيْم» به معنى «نعمت بسيار» است (النَّعِيْمُ النِّعْمَةُ الْكَثِيْرَةُ).
***
نكته‌ها:
١- تحريم غنا
بدون شك، «غنا» به طور اجمال، از نظر مشهور علماى شيعه حرام است و شهرتى در سر حدّ اجماع و اتفاق دارد.
بسيارى از علماى اهل سنت نيز، بر اين عقيده تأكيد كرده‌اند، هر چند بعضى از آنها استثناهائى براى آن قائل شده‌اند، و شايد بعضى از اين استثناها، در حقيقت استثناء نباشد و خارج از موضوع «غنا» محسوب شود (و به اصطلاح تخصصاً خارج است).