تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٤
بپذيرد.
سرانجام، خداوند گناه او را به خاطر صداقتش بخشيد و آيه (وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ ...) در اين باره نازل شد. «١»
سرانجام، يهود «بنى قريظه» ناچار، بدون قيد و شرط تسليم شدند، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: آيا راضى هستيد هر چه «سعد بن معاذ» درباره شما حكم كند، اجرا نمايم؟ (آنها راضى شدند).
«سعد بن معاذ» گفت: اكنون موقعى رسيده كه «سعد» بدون در نظر گرفتن ملامتِ ملامت كنندگان، حكم خدا را بيان كند.
«سعد» هنگامى كه از يهود مجدداً اقرار گرفت كه: هر چه او حكم كند، خواهند پذيرفت، چشم خود را بر هم نهاد و رو به سوى آن طرف كه پيامبر صلى الله عليه و آله ايستاده بود كرده، عرض كرد: شما هم حكم مرا مىپذيريد؟ فرمود: آرى.
گفت: من مىگويم آنها كه آماده جنگ با مسلمانان بودند (مردان بنى قريظه) بايد كشته شوند، و فرزندان و زنانشان اسير و اموالشان تقسيم گردد.
اما گروهى از آنان اسلام را پذيرفتند و نجات يافتند. «٢»
***
٣- پيامدهاى غزوه بنى قريظه
پيروزى بر اين گروه ستمگر و لجوج، نتائج پر بارى براى مسلمانان داشت از جمله:
الف- پاك شدن جبه ه داخلى «مدينه» و آسوده شدن خاطر مسلمانان از جاسوسهاى يهود.