«پيامبر از راه رفتن مغرورانه و متكبرانه، نهى كرد و فرمود: كسى كه لباسى بپوشد و با آن كبر بورزد، خداوند او را در كنار دوزخ به قعر زمين مى‌فرستد و همنشين «قارون» خواهد بود، چرا كه او نخستين كسى بود كه غرور و كبر را بنياد نهاد». «١»
و نيز مى‌خوانيم كه امام صادق عليه السلام فرمود: «خداوند ايمان را بر جوارح و اعضاى انسان واجب كرده، و در ميان آنها تقسيم نموده است: از جمله بر پاهاى انسان واجب كرده است، به سوى معصيت و گناه نرود، و در راه رضاى خدا گام بر دارد.
و لذا قرآن فرموده است: در زمين متكبرانه راه مرو! ... و نيز فرموده: اعتدال را در راه رفتن رعايت كن». «٢»
در روايت ديگر، اين ماجرا از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نقل شده است كه از كوچه‌اى عبور مى‌فرمود: ديوانه‌اى را مشاهده كرد كه مردم، اطراف او را گرفته به او نگاه مى‌كنند فرمود: عَلى‌ مَا اجْتَمَعَ هؤُلاءِ: «اينها براى چه اجتماع كرده‌اند»؟.
عرض كردند: عَلَى الْمَجْنُونِ يُصْرَعُ: «در برابر ديوانه‌اى كه دچار صرع و حمله‌هاى عصبى شده است».
پيامبر صلى الله عليه و آله نگاهى به آنها كرد و فرمود: ما هذا بِمَجْنُونٍ أَلا أُخْبِرُكُمْ بالْمَجْنُونِ حَقَّ الْمَجْنُونِ: «اين، ديوانه نيست، مى‌خواهيد ديوانه واقعى را به شما معرفى كنم»؟!
عرض كردند: آرى، اى رسول خدا!
فرمود: انَّ الْمَجْنُونَ: المُتَبَخْتِرُ فِى مَشْيَتِهِ، النَّاظِرُ فِى عِطْفَيْهِ، المُحَرِّكُ جَنْبَيْهِ