خداست، و بايد او را همچون جان، گرامى داشت و نهايت احترام را درباره او انجام داد، تا آنجا كه اميرمؤمنان على عليه السلام از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند كه فرمود:
مِنْ حَقِّ الضَّيْفِ أَنْ تَمْشِيَ مَعَهُ فَتُخْرِجَهُ مِنْ حَرِيمِكَ إِلَى الْبَابِ: «از حقوق ميهمان آنست كه او را تا در خانه، بدرقه كنى». «١»
و تا آنجا كه به تكلف نيانجامد، بايد وسايل آسايش و راحتى او را فراهم كرد، در حديثى آمده يكى از حقوق ميهمان اين است كه، حتى خلال را براى او فراهم سازند: (قالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: مِنْ حَقِّ الضَّيْفِ أَنْ يُعَدَّ لَهُ الْخِلالُ)!. «٢»

گاه، مى‌شود ميهمانها افرادى كم‌رو، و خجالتى هستند و به همين دليل دستور داده شده است: از آنها درباره غذا خوردن، سؤال نكنند، بلكه سفره غذا را آماده سازند كه اگر مايل بود بخورد، چنان كه امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
لاتَقُلْ لِأَخِيْكَ اذا دَخَلَ عَلَيْكَ أَكَلْتَ اليَوْمِ شَيْئاً؟ وَ لكِنْ قَرِّبْ الَيْهِ ما عِنْدَكَ، فَانَّ الْجَوادَ كُلَّ الْجَوادِ مَنْ بَذَلَ ما عِنْدَهُ:
«هنگامى كه برادرت بر تو وارد شود، از او سؤال نكن آيا امروز غذا خورده‌اى يا نه؟ آنچه دارى براى او حاضر كن، چرا كه سخاوتمند واقعى كسى است كه از بذل آنچه حاضر دارد، مضايقه نكند». «٣»
از جمله وظايف ميزبان در پيشگاه خدا اين است: غذائى را كه آماده ساخته است، تحقير نكند؛ چرا كه نعمت خدا هر چه باشد عزيز و محترم است، ولى در ميان مترفين و ارباب تكلف، معمول است كه: هر قدر، سفره را رنگين كنند، مى‌گويند: چيز ناقابلى بيش نيست و لايق مقام شما نمى‌باشد! همان گونه كه ميهمان نيز وظيفه دارد آن را كوچك نشمرد.