همين مطلب در كتاب «كافى»، ضمن سخنان امام كاظم عليه السلام به «هشام بن حكم» به صورت كاملترى از «لقمان حكيم» نقل شده است:
يَا بُنَيَّ إِنَّ الدُّنْيَا بَحْرٌ عَمِيقٌ، قَدْ غَرِقَ فِيهَا عَالَمٌ كَثِيرٌ، فَلْتَكُنْ سَفِينَتُكَ فِيهَا تَقْوَى اللَّهِ، وَ حَشْوُهَا الإِيمَانَ، وَ شِرَاعُهَا التَّوَكُّلَ، وَ قَيِّمُهَا الْعَقْلَ، وَ دَلِيلُهَا الْعِلْمَ، وَ سُكَّانُهَا الصَّبْرَ:
«پسرم دنيا درياى عميقى است كه گروه بسيارى در آن غرق شدند، كشتى تو در اين دريا بايد تقواى الهى باشد، و زاد و توشه‌ات ايمان، بادبان اين كشتى توكل، ناخداى آن عقل، راهنماى آن علم، و سكان آن صبر». «١»
ب- در گفتار ديگرى به فرزندش در آداب مسافرت، چنين مى‌گويد:
«پسرم! هنگامى كه مسافرت مى‌كنى، اسلحه و لباس و خيمه و وسيله نوشيدن آب، و وسائل دوختن و داروهاى ضرورى را كه هم خود، و هم همراهانت از آن استفاده مى‌توانيد بكنيد بردار، و با همسفران در همه چيز، جز در معصيت الهى همراهى كن!
پسرم! هنگامى كه با جمعى مسافرت كردى در كارهايت با آنها مشورت كن.
در صورت آنها بسيار تبسّم نما.
در مورد زاد و توشه‌اى كه دارى سخاوتمند باش!
هنگامى كه تو را صدا زنند، پاسخ گو و اگر از تو كمك بخواهند آنها را يارى كن.
تا مى‌توانى سكوت اختيار كن!
نماز بسيار بخوان!
در مركب و آب و غذا كه دارى سخاوتمند باش!