همچنين از تو و از «نوح» و «ابراهيم» و «موسى» و «عيسى بن مريم»، آرى، از همه آنها پيمان شديد و محكمى گرفتيم» «وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً».
به اين ترتيب، نخست تمام پيامبران را در مسأله «ميثاق» مطرح مى‌كند، سپس از پنج پيامبر اولوا العزم نام مى‌برد كه در آغاز آنها شخص پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به خاطر شرافت و عظمتى كه دارد، آمده است، و بعد از او چهار پيامبر «اولوا العزم» ديگر، به ترتيب زمان ظهور (نوح و ابراهيم و موسى و عيسى عليهم السلام) ذكر شده‌اند.
اين، نشان مى‌دهد كه پيمان مزبور، پيمانى همگانى بوده كه از تمام انبياء گرفته شده، هر چند پيامبران اولوا العزم به طور مؤكدترى در برابر اين پيمان متعهد بوده‌اند، پيمانى كه با جمله «أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً» تأكيد فوق‌العاده آن بيان شده است. «١»
مهم اين است، بدانيم اين چه پيمان مؤكدى بوده كه پيامبران همه، زير بار آن هستند، در اينجا مفسران سخنان گوناگونى دارند، كه مى‌توان گفت همه آنها شاخه‌هاى مختلف يك اصل كلى است، و آن: ادا كردن مسئوليت تبليغ و رسالت و رهبرى و هدايت مردم در تمام زمينه‌ها و ابعاد است.
آنها موظف بودند، همه انسانها را قبل از هر چيز، به سوى توحيد دعوت كنند.
و نيز موظف بودند يكديگر را تأييد نمايند، و پيامبران پيشين امتهاى خود را براى پذيرش پيامبران بعد، آماده سازند، همان گونه كه پيامبران بعد، دعوت