تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦١
نهفته شده، اين پاداش كارهائى است كه انجام مىدادند!
١٨- آيا كسى كه با ايمان باشد همچون كسى است كه فاسق است؟! نه، هرگز اين دو برابر نيستند.
١٩- اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، باغهاى بهشت جاويدان از آن آنها خواهد بود، اين وسيله پذيرائى از آنهاست به پاداش آنچه انجام مىدادند.
٢٠- و اما كسانى كه فاسق شدند، جايگاه هميشگى آنها آتش است؛ هر زمان بخواهند از آن خارج شوند، آنها را به آن باز مىگردانند و به آنان گفته مىشود: «بچشيد عذاب آتشى را كه انكار مىكرديد»!.
تفسير:
پاداشهاى عظيمى كه هيچ كس از آن آگاه نيست!
مىدانيم روش قرآن اين است كه: بسيارى از حقايق را در مقايسه با يكديگر بيان مىكند، تا كاملًا مفهوم و دلنشين گردد.
در اينجا نيز بعد از شرحى كه درباره مجرمان و كافران در آيات پيشين بيان شد، به صفات برجسته مؤمنان راستين مىپردازد، و اصول عقيدتى و برنامههاى عملى آنها را به طور فشرده، ضمن دو آيه با ذكر هشت صفت، بيان مىدارد. «١»
نخست مىفرمايد: «تنها كسانى به آيات ما ايمان مىآورند كه هر وقت اين آيات به آنها ياد آورى شود، به سجده مىافتند، و تسبيح و حمد پروردگارشان را به جا مىآورند و تكبر نمىكنند» «إِنَّما يُؤْمِنُ بِآياتِنَا الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِها خَرُّوا