قرينه فعل ماضى كه در آن آمده (أَوْرَثَكُمْ) شاهد بر اين است كه، اين زمين در همين ماجراى جنگ «بنى قريظه» به تصرف مسلمين در آمد، به علاوه، سرزمين «مكّه» كه يكى از تفاسير است، سرزمينى نبود كه مسلمانان در آن گام ننهاده باشند در حالى كه قرآن مى‌گويد: زمينى را در اختيارتان گذارد كه در آن گام ننهاده بوديد.
ظاهراً اين جمله، اشاره به باغات و اراضى مخصوصى است كه در اختيار «بنى قريظه» بود، و احدى حق ورود به آن را نداشت، چرا كه يهود در حفظ و انحصار اموال خود، سخت مى‌كوشيدند.
و اگر از ماضى بودن اين فتح و پيروزى صرف نظر كنيم، تناسب بيشترى با سرزمين «خيبر» دارد كه به فاصله نه چندان زيادى از طايفه «يهود» گرفته شد، و در اختيار مسلمين قرار گرفت (جنگ خيبر در سال هفتم هجرت واقع شد).
***
نكته‌ها:
١- ريشه اصلى غزوه «بنى قريظه»
قرآن مجيد، گواه بر اين است كه: عامل اصلى اين جنگ، همان پشتيبانى يهود «بنى قريظه» از مشركان عرب، در «جنگ احزاب» بود (زيرا مى‌فرمايد:
الَّذِيْنَ ظاهَرُوهُم ...: كسانى كه از آنها پشتيبانى كردند ...).
علاوه بر اين، اصولًا يهود در «مدينه» ستون پنجمى براى دشمنان اسلام محسوب مى‌شدند، در تبليغات ضد اسلامى كوشا بودند، و هر فرصت مناسبى را كه براى ضربه زدن به مسلمين، پيش مى‌آمد، غنيمت مى‌شمردند.
همان گونه كه گفتيم: از طوائف سه گانه يهود (بنى قينقاع، بنى نضير و بنى قريظه) تنها گروه سوم، به هنگام جنگ «احزاب» باقى مانده بودند، و گروه اول و