***
در آيه بعد، مى‌افزايد: «اما اگر شما خدا و پيامبرش را مى‌خواهيد، و سراى آخرت را، و به زندگى ساده از نظر مادى و احياناً محروميتها قانع هستيد، خداوند براى نيكوكاران شما، پاداش عظيم آماده ساخته است» «وَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الدَّارَ الآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْكُنَّ أَجْراً عَظِيماً».
در حقيقت، در اين چند جمله، تمام پايه‌هاى ايمان و برنامه‌هاى مؤمن، جمع است، از يكسو، ايمان و اعتقاد به خدا و پيامبر و روز قيامت و طالب اين اصول بودن، و از سوى ديگر، در برنامه‌هاى عملى نيز در صف نيكوكاران و محسنين و محسنات قرار گرفتن.
بنابراين، تنها اظهار عشق و علاقه به خدا، و سراى ديگر، و پيامبر صلى الله عليه و آله كافى نيست، برنامه‌هاى عملى نيز بايد هماهنگ با آن باشد.
و به اين ترتيب، خداوند تكليف همسران پيامبر صلى الله عليه و آله را كه بايد: الگو و اسوه زنان با ايمان باشند براى هميشه روشن ساخت، داشتن زهد و پارسائى و بى اعتنائى به زرق و برق و تجملات دنيا، و توجه خاص به ايمان و عمل صالح و معنويت، اگر چنين هستند، بمانند و مشمول افتخار بزرگ همسرى رسول خدا صلى الله عليه و آله باشند، و گرنه راه خود را در پيش گيرند، و از او جدا شوند!
گر چه مخاطب، در اين سخنان، همسران پيامبرند، ولى محتواى آيات و نتيجه آن، همگان را شامل مى‌شود، مخصوصاً كسانى كه در مقام رهبرى خلق و پيشوائى و تأسّى مردم، قرار گرفته‌اند، آنها هميشه بر سر دو راهى قرار دارند، يا استفاده از موقعيت ظاهرى خويش براى رسيدن به زندگى مرفّه مادى، و يا تن دادن به محروميتها براى نيل به رضاى خدا و هدايت خلق.