٤٥ يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً
٤٦ وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِيراً
٤٧ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيراً
٤٨ وَ لاتُطِعِ الْكافِرِينَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ دَعْ أَذاهُمْ وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ وَكِيلًا
ترجمه:
٤٥- اى پيامبر! ما تو را به عنوان گواه، و بشارت دهنده و انذار كننده فرستاديم!
٤٦- و تو را دعوت‌كننده به سوى خدا به فرمان او قرارداديم و چراغى روشنى‌بخش!
٤٧- و مؤمنان را بشارت ده كه براى آنان از سوى خدا فضل بزرگى است.
٤٨- و از كافران و منافقان اطاعت مكن، و به آزارهاى آنها اعتنا منما، بر خدا توكل كن، و همين بس كه خدا حامى و مدافع (تو) است!
تفسير:
تو چراغ فروزانى!
در اين آيات، روى سخن به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است ولى نتيجه آن براى مؤمنان، و به اين ترتيب آيات گذشته را كه پيرامون بخشى از وظايف مؤمنان بحث مى‌كرد، تكميل مى‌كند.
در دو آيه اول از اين چهار آيه، پنج توصيف براى پيامبر صلى الله عليه و آله آمده، و در دو آيه ديگر بيان پنج وظيفه است كه همه به يكديگر مربوط و مكمل يكديگر