طرد گشتند «هر كجا يافته شوند گرفته خواهند شد، و به قتل خواهند رسيد»! «مَلْعُونِينَ أَيْنَما ثُقِفُوا أُخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتِيلًا».
«ثُقِفُوا» از ماده «ثقف» و «ثقافت» به معنى دست يافتن بر چيزى با دقت و مهارت است، و اگر به علم و فرهنگ، ثقافت گفته مى‌شود نيز به همين جهت است.
اشاره به اين كه: بعد از اين حمله عمومى در هيچ جا در امان نخواهند بود، و آنها را با دقت جستجو و پيدا مى‌كنند و به ديار عدم فرستاده مى‌شوند.
در اين كه: آيا منظور از اين آيه، اين است كه: آنها را در بيرون «مدينه» جستجو مى‌كنند، و به قتل مى‌رسانند؟ يا اگر در داخل «مدينه» بعد از حكم تبعيد عمومى بمانند، گرفتار چنين سرنوشتى مى‌شوند؟ دو احتمال وجود دارد، و در عين حال منافاتى بين اين دو نيست، به اين معنى كه:
پس از سلب مصونيت از اين «توطئه‌گران بيمار دل شايعه‌ساز و مخرب» و حكم اخراج آنها از «مدينه»، چه آنجا بمانند و چه بيرون روند، از دست مسلمانان شجاع و جان بر كف، در امان نخواهند بود!
***
سپس، در آخرين آيه مورد بحث، مى‌افزايد: اين دستور تازه‌اى نيست، «اين سنتى است الهى و هميشگى كه در اقوام پيشين بوده است» كه هر گاه گروههاى خرابكار، بى‌شرمى و توطئه را از حدّ بگذرانند، فرمان حمله عمومى به آنها صادر مى‌شود «سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ».
و چون اين حكم، يك سنت الهى است، هرگز دگرگون نخواهد شد؛ چرا كه «براى سنت خداوند تبديل و تغييرى نمى‌يابى» «وَ لَنْ‌تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا».
اين تعبير، در حقيقت جدى بودن اين تهديد را مشخص مى‌كند كه، بدانند