مى‌كند: «نه تنها اين آيات را نمى‌شنود، گوئى اصلًا كر است و هيچ سخنى را نمى‌شنود»!
جزاى چنين افراد نيز، متناسب اعمالشان است همان گونه كه عملشان براى اهل حق، دردآور بوده، خداوند مجازاتشان را نيز دردناك قرار داده، و به عذاب اليمشان گرفتار مى‌سازد!
توجه به اين نكته، نيز لازم است كه: تعبير به «بَشِّرْ» (بشارت ده) در مورد عذاب دردناك الهى، متناسب با كار مستكبرانى است كه آيات الهى را به باد سخريه مى‌گرفتند و «بوجهل» صفتانى كه «زَقُّومِ جَهَنَّم» را با «كره و خرما» تفسير مى‌كردند!
***
در آيات بعد، به شرح حال مؤمنان راستين باز مى‌گردد كه در آغاز اين مقايسه، از آنان شروع شد، و در پايان نيز، به آنان ختم مى‌گردد، مى‌فرمايد:
«كسانى كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند، باغهاى پر نعمت بهشت از آن آنها است» «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّعِيمِ».
آرى، اين گروه بر عكس مستكبران بى ايمان، و گمراه كنندگان كوردل، كه نه آثار خدا را در جهان مى‌بينند، و نه سخنان فرستادگان خدا را به گوش جان مى‌شنوند، به حكم عقل و خرد بيدار، و چشم بينا و گوش شنوا كه خدا نصيبشان كرده، هم به آيات الهى ايمان مى‌آورند و هم در اعمال صالح خود، آن را به كار مى‌گيرند و چه جالب است كه: آنها «عَذابٌ أَلِيْم» داشتند و اينها «جَنَّاتٍ نَعِيْم» دارند.
***
مهمتر اين كه: اين باغهاى پر نعمت بهشتى، براى آنها جاودانه است