تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٦
٦٣ يَسْئَلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيباً
٦٤ إِنَّ اللَّهَ لَعَنَ الْكافِرِينَ وَ أَعَدَّ لَهُمْ سَعِيراً
٦٥ خالِدِينَ فِيها أَبَداً لايَجِدُونَ وَلِيّاً وَ لا نَصِيراً
٦٦ يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ يَقُولُونَ يا لَيْتَنا أَطَعْنَا اللَّهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولَا
٦٧ وَ قالُوا رَبَّنا إِنَّا أَطَعْنا سادَتَنا وَ كُبَراءَنا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا
٦٨ رَبَّنا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذابِ وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً كَبِيراً
ترجمه:
٦٣- مردم از تو درباره (زمان قيام) قيامت سؤال مىكنند، بگو: «علم آن تنها نزد خداست»! و چه مىدانى شايد قيامت نزديك باشد!
٦٤- خداوند كافران را لعن كرده و براى آنان آتش سوزانندهاى آماده نموده است.
٦٥- در حالى كه همواره در آن تا ابد مىمانند، و ولى و ياورى نخواهند يافت!
٦٦- در آن روز كه صورتهاى آنان در آتش (دوزخ) دگرگون خواهد شد (پشيمان مىشوند و) مىگويند: «اى كاش خدا و پيامبر را اطاعت كرده بوديم»!
٦٧- و مىگويند: «پروردگارا! ما از سران و بزرگان خود اطاعت كرديم و ما را گمراه ساختند!
٦٨- پروردگارا! آنان را از عذاب، دو چندان ده، و آنها را لعن بزرگى فرما»!