اشاره به لحظه مرگ، و ملاقات با فرشته مرگ دانسته‌اند، نه مناسب آيات مورد بحث است، و نه تعبيرات مشابه آن در آيات ديگر قرآن، به خصوص كه ضمير مفعولى در جمله «يَلْقَوْنَهُ» به صورت مفرد آمده، كه اشاره به ذات پاك خدا است، در حالى كه فرشتگان قبض ارواح، جمعند و كلمه «ملائكة» در آيه قبل نيز به صورت جمع آمده است (مگر اين كه كلمه‌اى در تقدير گرفته شود).
***
٣- پاداشهاى مؤمنان هم اكنون آماده است!
جمله «أَعَدَّ لَهُمْ أَجْراً كَرِيْماً» كه نشان مى‌دهد هم اكنون بهشت و نعمت‌هايش آفريده شده و در انتظار مؤمنان است، اين سؤال را ممكن است برانگيزد كه:
آماده ساختن، در مورد كسانى شايسته است كه قدرتشان محدود باشد، و گاه نتوانند به هنگام نياز آنچه را مى‌خواهند فراهم سازند، ولى در برابر قدرت نامحدود پروردگار كه هر لحظه چيزى را اراده كند، فرمان مى‌دهد «موجود شو»! آن نيز فوراً موجود مى‌شود، چنين نيازى احساس نمى‌گردد، پس تكيه روى «آماده سازى» در اين آيه، و ساير آيات قرآن، براى چه منظورى است؟!
اما توجه به يك نكته، مشكل را حل مى‌كند و آن اين كه: آماده ساختن چيزى، هميشه براى محدود بودن قدرت نيست، بلكه گاه، براى دلگرمى و اطمينان خاطر بيشتر، و گاه، براى احترام و اكرام فزونتر مى‌باشد، لذا اگر ما مهمانى را دعوت كنيم و از مدتى قبل مشغول آماده ساختن وسائل پذيرائى او باشيم، احترام و اهميت بيشترى براى او قائل شده‌ايم، به عكس، اگر در همان روز و همان ساعت ورودش دست به كار تهيه وسائل پذيرائى شويم، اين خود يك نوع بى‌اعتنائى و كم احترامى محسوب مى‌شود.