تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٩
قبول نخواهد شد». «١»
از فقهاى اهل سنت «شافعى» آن را در تشهد دوم واجب مىداند، و «احمد» در يكى از دو روايت كه از او نقل شده، و جمعى ديگر از فقهاء، ولى بعضى مانند «ابو حنيفه» آن را واجب نشمردهاند. «٢»
جالب اين كه: «شافعى» همين فتوا را در شعر معروفش، صريحاً آورده است، و حتى صلوات فرستادن بر اهل بيت عليهم السلام را نيز لازم مىشمرد، در آنجا كه مىگويد:
يا أَهْلَ بَيْتِ رَسُولِ اللَّهِ حُبُّكُمُ فَرْضٌ مِنَ اللَّهِ فِى الْقُرْآنِ أَنْزَلَهُ
كَفاك ُمْ مِنْ عَظِيْمِ الْقَدْرِ أَنَّكُمُ مَنْ لَمْيُصَلِّ عَلَيْكُمْ لا صَلاةَ لَهُ
«اى اهل بيت رسول اللَّه، محبت شما از سوى خداوند در قرآن واجب شده است»
«در عظمت مقام شما همين بس كه: هر كس بر شما صلوات نفرستد نمازش باطل است» «٣»
***
آيه بعد، در حقيقت، نقطه مقابل آيه گذشته را بيان مىكند، مىگويد: «كسانى كه خدا و پيامبرش را ايذاء مىكنند خداوند آنها را در دنيا و آخرت از رحمت خود، دور مىسازد، و براى آنان عذاب خوار كنندهاى آماده كرده است» «إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً».
در اين كه: منظور از «ايذاء پروردگار» چيست؟ بعضى گفتهاند: همان كفر و