است در مقابل اعمالى كه انجام مى‌دادند» «نُزُلًا بِما كانُوا يَعْمَلُونَ».
تعبير به «نُزُل» كه معمولًا به چيزى گفته مى‌شود كه براى پذيرائى مهمان آماده مى‌كنند، اشاره لطيفى است به اين جهت كه از مؤمنان در بهشت دائماً همچون ميهمان پذيرائى مى‌شود، در حالى كه دوزخيان- چنان كه در آيه بعد خواهد آمد- همچون زندانيانى هستند كه هر وقت هوس بيرون آمدن كنند، باز گردانده مى‌شوند!
و اگر مى‌بينيم در آيه ١٠٢ سوره «كهف» چنين آمده: إِنَّا أَعْتَدْنا جَهَنَّمَ لِلْكافِرِينَ نُزُلًا: «ما جهنم را براى پذيرائى كافران آماده ساختيم» در حقيقت از قبيل «فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيْم» است، كنايه از اين كه: به جاى پذيرائى، آنها را مجازات و به جاى بشارت آنها را تهديد مى‌كند.
بعضى معتقدند «نُزُل» نخستين چيزى است كه با آن از ميهمان تازه وارد، پذيرائى مى‌شود (همان چاى و شربت در زمان ما) بنابراين، اشاره لطيفى است به اين كه: «جنات مأوى‌» با تمام نعمت‌ها و بركاتش، نخستين وسيله پذيرائى از اين ميهمانان الهى است، و به دنبال آن، مواهب و بركات ديگرى است كه هيچ كس جز خدا نمى‌داند!.
تعبير به «لَهُمْ جَنَّات»، مى‌تواند اشاره به اين نكته نيز باشد كه: خداوند باغهاى بهشت را عاريتى به آنها نمى‌دهد، بلكه براى هميشه به آنها تمليك مى‌كند، به گونه‌اى كه هرگز احتمال زوال اين نعمت‌ها آرامش فكر آنها را بر هم نمى‌زند.
***
و در آيه بعد، به نقطه مقابل آنها پرداخته مى‌گويد: «اما كسانى كه فاسق شدند و از اطاعت پروردگارشان، بيرون رفتند، جايگاه هميشگى آنها آتش دوزخ