عرض كردند: اميرمؤمنان كيست؟
فرمود: مولاى مسلمانان و پيشواى آنان بعد از من.
باز براى اين كه پاسخ صريحترى بگيرند عرض كردند: او كيست؟
فرمود: برادرم «على بن ابيطالب» عليه السلام». «١»
روايات ديگرى نيز در همين زمينه كه منظور از «عروة الوثقى» دوستى «اهلبيت» عليهم السلام يا دوستى «آل محمد» صلى الله عليه و آله يا امامان از فرزندان «حسين» عليه السلام است نقل شده. «٢»
بارها گفته‌ايم كه اين تفسيرها بيان مصداق‌هاى روشن است، و منافات با مصاديق ديگرى همچون توحيد و تقوى و مانند آن ندارد.
***
آن گاه به بيان حال گروه دوم، پرداخته مى‌گويد: «كسى كه كافر شود و اين حقايق روشن را انكار كند، كفر او تو را غمگين نسازد» «وَ مَنْ كَفَرَ فَلايَحْزُنْكَ كُفْرُهُ».
چرا كه تو وظيفه‌ات را به خوبى انجام داده‌اى، او است كه بر خويشتن ظلم و ستم مى‌كند.
اين گونه تعبيرات، كه در قرآن مجيد مكرر آمده است، نشان مى‌دهد: پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله از اين كه مشاهده مى‌كرد، گروهى جاهل و لجوج، راه خدا را با اين همه دلائل روشن و نشانه‌هاى واضح، ترك مى‌گويند و به بيراهه سر مى‌نهند، سخت رنج مى‌برد، و آن قدر غمگين، و اندوهناك مى‌شد كه بارها خداوند او را دلدارى مى‌دهد، و چنين است راه و رسم يك رهبر دلسوز!