تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢١
براى آنها نيامده است، شايد (پند گيرند و) هدايت شوند!
٤- خداوند كسى است كه آسمانها و زمين و آنچه را ميان اين دو است در شش روز [: شش دوران] آفريده، سپس بر عرش (قدرت) قرار گرفت؛ هيچ سرپرست و شفاعت كنندهاى براى شما جز او نيست؛ آيا متذكر نمىشويد؟!
٥- امور اين جهان را از آسمان به سوى زمين تدبير مىكند؛ سپس در روزى كه مقدار آن هزار سال از سالهائى است كه شما مىشمريد، به سوى او بالا مىرود (و دنيا پايان مىيابد).
تفسير:
عظمت قرآن، و مبدأ و معاد
باز در اين سوره با «حروف مقطعه» (الف- لام- ميم) روبرو مىشويم و اين هجدهمين بار است كه در آغاز سورههاى قرآنى اين گونه حروف را مىيابيم.
در آغاز سورههاى «بقره» (جلد اول)، «آل عمران» (جلد دوم) و «اعراف» (جلد ششم) پيرامون تفاسير مختلف اين حروف، به طور مشروح بحث كردهايم، بحثى كه درباره اهميت قرآن بلافاصله بعد از اين حروف آمده است، بار ديگر بيانگر اين حقيقت است كه، «الم» اشاره به عظمت قرآن و قدرتنمائى عظيم پروردگار است، كه چنين كتاب بزرگ و پر محتوا، كه معجزه جاويدان محمّد صلى الله عليه و آله است، از حروف ساده «الفبا» كه در دسترس همگان قرار دارد، به وجود آورده است.
***
مىفرمايد: «اين كتابى است، كه از سوى پروردگار جهانيان نازل شده، و