تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٩
و در آخرين جمله مىفرمايد: «خداوند قوى و شكست ناپذير است» «وَ كانَ اللَّهُ قَوِيّاً عَزِيزاً».
ممكن است، كسانى «قوى» باشند اما «عزيز» و شكست ناپذير نباشند، يعنى شخص قويترى بر آنان پيروز شود، ولى تنها «قوى شكستناپذير» در عالم خدا است كه قوت و قدرتش بىانتها است، هم او بود كه در چنين ميدان بسيار سخت و خطرناكى، آن چنان پيروزى نصيب مؤمنان كرد كه، حتى نياز به درگيرى و دادن تلفات هم پيدا نكردند!
***
نكتهها:
١- نكات مهمى از جنگ احزاب
الف- جنگ «احزاب» چنان كه از نامش پيدا است، نبردى بود كه در آن تمام قبائل و گروههاى مختلف دشمنان اسلام، براى كوبيدن «اسلام جوان» متحد شده بودند.
جنگ «احزاب» آخرين تلاش، آخرين تير تركش كفر، و آخرين قدرتنمائى شرك بود، به همين دليل، هنگامى كه بزرگترين قهرمان دشمن، يعنى «عمرو بن عبدود» در برابر افسر رشيد جهان اسلام «اميرالمؤمنين على بن ابيطالب» عليه السلام قرار گرفت، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: بَرَزَ الإِيْمانُ كُلُّهُ الَى الشِّرْكِ كُلِّهِ: «تمام ايمان در برابر تمام كفر قرار گرفت». «١»
چرا كه پيروزى يكى از اين دو نفر بر ديگرى، پيروزى كفر بر ايمان يا ايمان بر كفر بود، و به تعبير ديگر، كارزارى بود سرنوشتساز، كه آينده اسلام و شرك را مشخص مىكرد، به همين دليل، بعد از ناكامى دشمنان در اين پيكار عظيم،