حتى خود فعل «لقاء» در مورد نامه اعمال انسان در قرآن مجيد استعمال شده، در آيه ١٣ سوره «اسراء» مى‌خوانيم: وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً: «روز قيامت كتابى براى او (انسان) بيرون مى‌آوريم كه آن را گسترده مى‌بيند»!
از مجموع آنچه گفتيم، ترجيح اين تفسير بر ساير احتمالاتى كه در آيه فوق داده شده، روشن مى‌شود. «١»
ولى به هر حال، توجه به اين نكته لازم است كه: پيامبر صلى الله عليه و آله هيچ‌گونه شك و ترديدى در اين گونه مسائل نداشت، بلكه اين گونه تعبيرات، معمولًا براى تأكيد مطلب و نيز سرمشقى براى ديگران است.
***
در آيه بعد، به افتخاراتى كه نصيب «بنى اسرائيل» در سايه استقامت و ايمان شد، اشاره مى‌كند، تا درسى براى ديگران باشد، مى‌فرمايد: «و از آنها امامان و پيشوايانى قرار داديم، كه به فرمان ما امر هدايت خلق خدا را بر عهده گرفتند