تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٦
هرگز گمان نكنيد: مجازات كردن شما براى خداوند مشكلى دارد، و ارتباطتان با پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مانع از آن خواهد بود، آنگونه كه در ميان مردم معمول است كه گناهان دوستان و نزديكان خود را ناديده يا كم اهميت مىگيرند، نه چنين نيست، اين حكم با قاطعيت در مورد شما اجرا خواهد شد.
***
اما در نقطه مقابل نيز، «و هر كس از شما در برابر خدا و پيامبر، خضوع و اطاعت كند و عمل صالحى به جا آورد، پاداش او را دو چندان خواهيم داد، و روزى پر ارزشى را براى او فراهم ساختهايم» «وَ مَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تَعْمَلْ صالِحاً نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً كَرِيماً».
«يَقْنُتْ» از ماده «قنوت» به معنى اطاعت توأم با خضوع و ادب است «١» و قرآن با اين تعبير، به آنها گوشزد مىكند كه: هم مطيع فرمان خدا و پيامبر باشند، و هم شرط ادب را كاملًا رعايت كنند.
در اينجا باز به اين نكته بر خورد مىكنيم كه: تنها ادعاى ايمان و اطاعت كافى نيست، بلكه بايد به مقتضاى «وَ تَعْمَلْ صالِحاً» آثار آن، در عمل نيز هويدا گردد.
«رزق كريم» معنى گستردهاى دارد كه تمام مواهب معنوى و مادى را در بر مىگيرد، و تفسير آن به بهشت، به خاطر آن است كه، بهشت كانون همه اين مواهب است.
***