بر نفس، رهنمون مى‌گردد، كه اگر رحمت او نبود اين راه پر پيچ و خم هرگز پيموده نمى‌شد.
***
و در آخرين آيه مورد بحث، مقام مؤمنان و پاداش آنها را به عاليترين وجه و در كوتاهترين عبارت ترسيم كرده، مى‌گويد: «تحيت فرشتگان الهى به آنها در روز قيامت، روزى كه او را ديدار مى‌كنند، سلام است» «تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلامٌ».
«تَحِيَّت» از ماده «حيات» به معنى دعا كردن براى سلامت و حيات ديگرى است. «١»
اين سلامى است كه نشانه سلامت از عذاب و از هرگونه درد و رنج و ناراحتى است، سلامى است توأم با آرامش و اطمينان.
گر چه، بعضى از مفسران معتقدند: معنى «تَحِيَّتُهُم» اشاره به درود و تحيت مؤمنان به يكديگر مى‌باشد، ولى با توجه به آيات قبل كه در آن سخن از صلاة و رحمت الهى و ملائكه در اين جهان بود، ظاهر اين است كه اين تحيت نيز از ناحيه فرشتگانش در آخرت است، چنان كه در آيات ٢٣ و ٢٤ سوره «رعد» مى‌خوانيم: وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ* سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ: «آن روز فرشتگان از هر درى بر مؤمنان وارد مى‌شوند،* و به آنها مى‌گويند: سلام بر شما به خاطر صبر و شكيبائيتان».
از آنچه گفتيم، ضمناً روشن شد كه: مراد از جمله «يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ» همان روز قيامت است كه «روز لقاء اللَّه» ناميده شده، و معمولًا اين تعبير در آيات قرآن در همين معنى به كار مى‌رود.