وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ: «براى هيچ انسانى ممكن نيست كه خداوند با او سخن بگويد، مگر از طريق وحى يا از پشت پرده (غيب)».
در كلمات فقها از قديمترين ايام، تا كنون نيز در مورد پوشش زنان معمولًا كلمه «ستر» به كار رفته، و در روايات اسلامى نيز، همين تعبير يا شبيه آن وارد شده است، و به كار رفتن كلمه «حجاب» در پوشش زنان، اصطلاحى است كه بيشتر در عصر ما پيدا شده، و اگر در تواريخ و روايات پيدا شود، بسيار كم است.
گواه ديگر اين كه: در حديثى از «انس بن مالك»- خادم مخصوص پيامبر صلى الله عليه و آله- مى‌خوانيم: كه مى‌گويد: «من از همه آگاهتر به اين آيه حجابم، هنگامى كه «زينب» با پيامبر صلى الله عليه و آله ازدواج كرد، و با او در خانه بود، غذائى درست فرمود و مردم را دعوت به ميهمانى نمود، اما جمعى پس از صرف غذا همچنان نشسته بودند و سخن مى‌گفتند، در اين هنگام آيه: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاتَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ»- تا- «مِنْ وَراءِ حِجابٍ»، نازل شد، در اين هنگام پرده‌اى افكنده شد، و جمعيت برخاستند». «١»
در روايت ديگرى مى‌خوانيم: «انس» مى‌گويد: أَرْخَى السَّتْرَ بَيْنِى وَ بَيْنَهُ: «پيامبر پرده را ميان من و خود افكند، و جمعيت هنگامى كه چنين ديدند برخاستند و متفرق شدند». «٢»
بنابراين، اسلام به زنان مسلمان دستور پرده‌نشينى نداده، و تعبير «پردگيان» در مورد زنان، و تعبيراتى شبيه به اين، جنبه اسلامى ندارد، آنچه درباره زن مسلمان لازم است، داشتن همان پوشش اسلامى است، ولى زنان پيامبر صلى الله عليه و آله به خاطر وجود دشمنان فراوان، و عيب‌جويان مغرض، چون ممكن بود در معرض تهمتها قرار گيرند، و دستاويزى به دست سياه‌دلان بيفتد، اين دستور