هميشه تا روز قيامت حلال است و حرام او هميشه تا قيامت حرام است، غير آن نخواهد بود و غير او نخواهد آمد» نيز نقل شده است. «١»
٢- حديث معروف «منزلت» كه در كتب مختلف شيعه و اهل سنت در مورد على عليه السلام و داستان ماندن او به جاى پيامبر صلى الله عليه و آله در «مدينه» به هنگام رفتن رسول خدا صلى الله عليه و آله، به سوى جنگ «تبوك» آمده، نيز كاملًا مسأله خاتميت را روشن مى‌كند، زيرا در اين حديث مى‌خوانيم: پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لا نَبِيَّ بَعْدِي: «تو نسبت به من، به منزله هارون نسبت به موسى هستى، جز اين كه: بعد از من پيامبرى نيست» (بنابراين تو همه منصبهاى هارون نسبت به موسى را دارى جز نبوّت). «٢»
٣- اين حديث نيز مشهور است و در بسيارى از منابع اهل سنت نقل شده كه فرمود: مَثَلِى وَ مَثَلُ الأَنْبِياءِ كَمَثَلِ رَجُلٍ بَنى‌ بُنْياناً فَأَحْسَنَهُ وَ أَجْمَلَهُ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَطِيْفُونَ بِهِ يَقُولُونَ ما رَأَيْنا بُنْياناً أَحْسَنَ مِنْ هذا الَّا هذِهِ اللَّبِنَةَ، فَكُنْتُ أَنَا تِلْكَ اللَّبِنَةَ:
«مثل من در مقايسه با انبياء پيشين، همانند مردى است كه بنائى بسيار زيبا و جالب بسازد، مردم گرد آن بگردند، و بگويند: بنائى زيباتر از اين نيست، جز اين كه جاى يك خشت آن خالى است، و من همان خشت آخرينم»!.
اين حديث، در «صحيح مسلم» به عبارات مختلف و از روات متعدد نقل شده، حتى در يك مورد در ذيل آن اين جمله آمده است: «وَ أَنَا خاتَمُ النَّبِيِّين».
و در حديث ديگرى، در ذيل آن مى‌خوانيم: جِئْتُ فَخَتَمْتُ الأَنْبِياءَ: «آمدم