تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣
هستى، خميرمايه همه اصلاحات فردى و اجتماعى است، و نيروى محرك قوى به سوى خيرات و باز دارنده مؤثر از شرور و بدىها است.
ذكر «سماوات» و «ارض» بعد از بيان «صخره»، در حقيقت از قبيل ذكر عام بعد از خاص است.
در حديثى كه در «اصول كافى» از «امام باقر» عليه السلام نقل شده مىخوانيم: اتَّقُوا الْمُحَقَّرَاتِ مِنَ الذُّنُوبِ، فَإِنَّ لَهَا طَالِباً، يَقُولُ أَحَدُكُمْ أُذْنِبُ وَ أَسْتَغْفِرُ، إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يَقُولُ: سَنَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ، وَ قَالَ عَزَّوَجَلَّ: إِنَّها إِنْ تَكُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّماواتِ أَوْ فِي الأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيْرٌ:
«از گناهان كوچك بپرهيزيد؛ چرا كه سرانجام كسى از آن باز خواست مىكند، گاهى بعضى از شما مىگويند ما گناه مىكنيم و به دنبال آن استغفار مىنمائيم، در حالى كه خداوند عَزَّوَجَل مىگويد: ما تمام آنچه آنها از پيش فرستادهاند، و همچنين آثارشان را، و همه چيز را در لوح محفوظ احصا كردهايم، و نيز فرموده: اگر اعمال نيك و بد، حتى به اندازه سنگينى دانه خردلى باشد در دل صخرهاى يا در گوشهاى از آسمان يا اندرون زمين، خدا آن را حاضر مىكند؛ چرا كه خداوند لطيف و خبير است». «١»
***
بعد از تحكيم پايههاى مبدأ و معاد، كه اساس همه اعتقادات مكتبى است به مهمترين اعمال يعنى مسأله «نماز» پرداخته، مىگويد:
«پسرم! نماز را بر پا دار» «يا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلاةَ».
چرا كه «نماز» مهمترين پيوند تو با خالق است، نماز قلب تو را بيدار، روح