لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ». «١»

در حقيقت، همان ترك اولى‌ كه از او سر زد، ناشى از فراموش كردن گوشه‌اى از عظمت اين امانت بزرگ بود!
و به هر حال، بايد اعتراف كرد: انسانِ به ظاهر كوچك و ضعيف، اعجوبه جهان خلقت است كه توانسته است بار امانتى را بر دوش كشد، كه آسمانها و زمين‌ها از حمل آن عاجز شده‌اند، اگر مقام خود را فراموش نكند. «٢»
***
آيه بعد، در حقيقت بيان علت عرضه اين امانت به انسان است، بيان اين واقعيت كه افراد انسان بعد از حمل اين امانت بزرگ الهى، به سه گروه تقسيم شدند: منافقان، مشركان و مؤمنان.
مى‌فرمايد: «هدف اين بوده است كه: خداوند، مردان منافق و زنان منافق، و مردان مشرك و زنان مشرك را عذاب كند و كيفر دهد، و نيز خداوند بر مردان با ايمان و زنان با ايمان رحمت فرستد و خداوند همواره غفور و رحيم است» «لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُشْرِكاتِ وَ يَتُوبَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً».
در اين كه «لام» در «لِيُعَذِّبَ» از نظر ادبيات عرب، كدام لام است دو احتمال